"#Bounceback"

"Je kan niet veel van jezelf geven als je geen idee hebt waar je naartoe wil."
15 Februari 2016

#Bounceback

9 maanden zei de dokter me, 9 maanden heb je nodig om weer 100% fit te zijn na een kruisband operatie. Hij vergeleek het met een zwangerschap. Natuurlijk kan je ook vroeger “bevallen”, maar dan is de kans op complicaties groter, dus eigenlijk kan je je maar best zo goed mogelijk verzorgen en niks forceren. Dat deed ik dan ook. Balanceren tussen berusten in wat ik nog niet kon, maar mezelf toch ook blijven pushen om net dat tikkeltje beter te worden, stap per stap. 5 mei werd ik geopereerd dus ik maakte een afspraak met mezelf: in februari zou ik terug een wedstrijd lopen, 9 maanden later.

Ik heb daar verder weinig over gesproken, maar dat was wel altijd mijn innerlijke drijfveer. Ik wist dat het moeilijk zou worden, omdat in atletiek alles 100% moet zijn en dat vraagt nu eenmaal tijd. Toch had ik dat nodig, die doelstelling, om sterk te blijven in mijn hoofd en om er week op week hard voor te blijven werken. Je kan niet zo veel van jezelf geven als je geen idee hebt waar je naartoe wil. De weken en maanden vlogen voorbij en hoewel de progressie week op week enorm was, bleef ik heel ver af van het niveau dat nodig was om op een deftige manier aan competitie te doen. Ik kon zo veel, maar tegelijk was het allemaal toch ook weer nog net niet goed genoeg. Dat was bij momenten ontzettend frustrerend en ik raakte stilaan bezorgd om de afspraak die ik met mezelf had gemaakt. In januari ging ik op trainingsstage naar Zuid-Afrika, waar ik voor het eerste een horde op 84cm overschreed, weer een hele grote stap vooruit, maar normaal overschrijdt ik in die periode 100den keren zo’n horde, en op een veel hogere snelheid. Ik besefte nog maar eens dat, hoewel dit fantastisch was, ik nog zo ver af was van waar ik wou zijn. Toch bleef ik rustig, gefocust op mijn eigen proces.

Doordat ik die wedstrijd in mijn hoofd bleef houden, pushte ik mezelf de laatste weken nog meer en bleef het niveau stijgen. Zo deed ik vorige week voor het eerst starts uit blok over de horden. Bloednerveus was ik voor die training. Starten naar een horde, dat is mijn sterkste punt, maar dat moet je ook blind kunnen en vooral met ongelooflijk veel vertrouwen. Als je aarzelt, verlies je onmiddellijk heel veel tijd. Iets wat me van nature zo erg ligt, was nu echt een mentale stap. Als een losgelaten wild dier naar de horden vliegen, dat kan ik als de beste. Maar zoals verwacht, liep ik eerder als een braaf lammetje naar de horden toe, maar toch, weer een hele grote stap vooruit! Bij elke stap als deze had ik steeds hetzelfde gevoel de afgelopen maanden: ontzettende blijdschap en trots bij alles waar ik mezelf in overwon, en tegelijk frustratie en onzekerheid door te zien hoe ver af het allemaal nog was van wat ik gewend ben van mezelf!

Na deze training twijfelde ik enorm. Ik voelde me mentaal heel goed, ik voelde me heel sterk, maar mijn snelheid was gewoon nog niet top en op de horden was het echt nog zoeken, wat logisch is als je amper horden hebt kunnen doen op training. Toch dacht ik, ik moet dit doen. Die afspraak met mezelf he. Het was de volgende stap waarvoor ik mezelf moest pushen! Dus ik besliste, in overleg met de coach, om me in te schrijven voor de IFAM en het BK.

Zaterdag was het dus zover! Hoewel je zou verwachten dat ik echt nerveus zou zijn, was ik dat eigenlijk niet. Ik was dolgelukkig en trots! Op het moment dat ik aan mijn opwarming begon, voelde het zelfs alsof ik nooit was weg geweest! Een meeting als deze, dat is gewoon een groot feest voor mij! Daar ging ik dan! Net zoals op de training, was mijn start matig, zeker in vergelijking met mijn start op topniveau. Toch liep ik een mooie 8”26. De kop was er af! Ik wist zeker dat er nog een snellere tijd in de benen had en dat bleek ook met een 3de plaats in 8”20, dat opnieuw met een heel matige start. Afspraak volbracht, nu is het tijd voor nieuwe doelstellingen en om verder te bouwen! Volgende afspraak: zaterdag het BK in Gent!!

Wordt vervolgd…

Zie ook de reportage van sporza

Deel online:

Mijn Verhaal